دل نوشته های یک نسل دومی
اجتماعی،ادبی، تحلیلی
قالب وبلاگ

یادآور فراق یعقوب !بی تابم؛ بی تاب لحظه رفتنت بی تاب لبان خشکیده ات بی تاب چشمان اشک آلودت و دل لبریز از غمت. دلی که نگران بود از رفتن و رها کردن مونسان و فرزندان خویشتن. آری رقیه یادآوری یعقوب را می کند در غم فراق نشستن و منتظر دیدن رویی که آرامش جانهاست. جان و قلب رقیه و زینب آن روزها آرامی نداشت.

رفتی اما سالهاست که اگر نیستی ولی در عرصه قلب ها جاودان مانده ای.

اگر بعد از سالیانی دور و دراز برایت سیاه برتن می کنیم و بعد از نوشیدن آب نامت را درود می گوییم، نشان از این دارد که قلب های پرزگناه ما با زمزمه نامت پاک و بی آلایش می شود. و با بردن نامت دوباره از مادر خود زاده می شویم و دوباره به عرصه هستی پا می نهیم. آن روز که رفتی دل ها پر زغم بود در فراقت و با آمدن ایام محرم آن فراق های جانسوز دوباره تکرار می شوند. و تکرارش قلب ها را می سوزاند. آقای خوبان سیدالشهدا، جز نام شما چه چیزی آشفتگی و بی سامانی قلب هامان را سامان می دهد؟ و جز بردن نامت چه چیزی در این دنیای پرسراب، عطش ما را برطرف می سازد؟

[ سه‌شنبه ۱٠ دی ۱۳۸٧ ] [ ۱٠:۳٩ ‎ق.ظ ] [ غلامحسین سلجوقی ] [ نظرات () ]
.: Weblog Themes By WeblogSkin :.
درباره وبلاگ

نويسندگان
شرکت های مهم

[ بیمه کوثر ] [ شهدا را یاد کنیم باذکر صلوات ]
بک لينک