دل نوشته های یک نسل دومی
اجتماعی،ادبی، تحلیلی
قالب وبلاگ

مویه

برخیز کودکم!

برخیز از بستر سرخت

بستری که سران بی دین عرب

برای تو گشوده اند

برخیز نازدانه ام

که در دفترچه های سفیدت

رنگ خون تو

طرح مقاومت و جاودانگی را حک نموده است

برخیز دخترکم!

برخیز تا لخته های خون را

از گیسوان زیبایت بشویم

تا بتوانم دوباره

آنها را شانه بزنم

و روبان های سفید را

برآن ببندم

برخیز نازدانه ام!

گنجشکان کوچک حیاط

دانه هایشان را از دست تو می خواهند

و با چه غوغایی

نبودنت را فریاد می زنند!

برخیز طفلکم!

که دوچرخه کوچکت بی سوار

در کنار دیوار

به انتظارت ایستاده است

برخیز بهترینم

دل خانه تنگ،صدای خنده های توست

و بغض پنجره

بدون تصویر تو هزار تکه شده است

برخیز پرستوی کوچکم

که جغد شوم صهیون

بر بالای لانه کوچک ما

هر صبح و شام

آواز مرگ می خواند

و جای چشم های اشک آلود تو

در این لانه نیمه ویران

چقدر خالی ست!

نرگس قدیریان

[ شنبه ۱٤ دی ۱۳۸٧ ] [ ۱:۱۳ ‎ب.ظ ] [ غلامحسین سلجوقی ] [ نظرات () ]
.: Weblog Themes By WeblogSkin :.
درباره وبلاگ

نويسندگان
شرکت های مهم

[ بیمه کوثر ] [ شهدا را یاد کنیم باذکر صلوات ]
بک لينک