دل نوشته های یک نسل دومی
اجتماعی،ادبی، تحلیلی
قالب وبلاگ


شعر را اگر معماري كلمات بدانيم و اينكه ارتباط اينگونه اثر ادبي با مخاطبش صميمانه و ملموس باشد يعني به دور از ابهام و پيچيدگي، جا دارد شاعران خوشفكر و اهل ماندگاري آثار؛ درپي اين مهم باشند كه با ساده ترين واژه ها زيباترين اشعار را به تصوير كشند و در اين نيم نگاه با مروري به آثار از اين دست عنوان مشق زيباترين شعر با ساده ترين واژه ها را پيش رو مي گذاريم.
«كريم رجب زاده» شاعر معاصر در غزل «بعداز اين» به دور از لفظي شعاري با ساده ترين و معمولي ترين واژه ها شعري را خلق مي كند كه در عين سادگي از مفاهيم زيباي عرفان و انديشه برخوردار است:
تشنه يك قطره خوابم، بعد از اين
درعذابم، درعذابم، بعداز اين
آبشار پاي كوه غصه ها
با همين بغض خرابم، بعد از اين
و با همين ديدگاه، شاعر معاصر ايتاليايي «جوزپ په اونگارت تي» در شعري تقديم به شهيدان نهضت مقاومت وطن خيلي ساده و بي پيرايه احساس خود را به زمزمه مي نشيند:
«اينجا زيستگاه ابدي چشماني است كه به روي نور بسته شده اند/ تا ديگران/ چشماني هميشه بر نور گشوده داشته باشند.»
و اين رباعي ماندگار، خواندني و ساده زنده ياد «رهي معيري» نشان مي دهد اشعاري مي توانند سينه به سينه نقل شوند و سالهاي سال بر زبان گردند كه از واژه هاي ساده برخوردار بوده و توأمان با انديشه روشن:
آسودگي از محن ندارد مادر
آسايش جان و تن ندارد مادر
دارد غم و اندوه جگر گوشه خويش
ورنه، غم خويشتن ندارد مادر
شعر اگر مشقي صادقانه است و مي خواهد صميمانه به بار نشيند و حتي معرف خوبي براي يك شاعر؛ تكليف مشخص و روشن است كه بايستي ساده ترين واژه ها را به خدمت گيريم و با پيرايش شاعرانه اثري خواندني خلق كنيم وگرنه زحمت، كوشش و پويش فرد شاعر دراين راه بيهوده است و در ذهن چنين تداعي مي شود كه شاعر فقط بازي با كلمات و الفاظ را پيش رو دارد و «كاظم سادات اشكوري» زيبا سرود:
مي خواستم به دهكده/ روآرم/ با يك بغل ترانه تازه/ اما ترانه هاي مرا/ باد مي برد از كرانه اندوه
نه، من پرم/ پر همراهي و نجابت و نام/ نه من پرم/ پرشور و شراره و پيغام/ نه من پرم/ چو يكي ابر قيرگون شمال
و از همه شاعرانه تر و بي ترديد حرف دل امروز با بهره گيري از آسان ترين واژ ه ها در شعري از «خسرو نوربخش»:
من دچار لاله ام با من بهاري باش و بس
بي قراري، بي قراري، بي قراري باش و بس
قرمزم خون دلم خون دلم در شيشه ها
شيشه هايم را تماشا كن اناري باش و بس
از تپيدن هاي ماهي خوي دريا را بگير
موج شو، مواج شو در خويش جاري باش و بس
«يزدان سلحشور» منتقد ادبي در نوشته اي با عنوان «جزاير پنهان در اقيانوس معنا» گذري بر آثار سرآمدان شعر انقلاب اسلامي- علي معلم- آورده است:
ريشه هاي فرهنگي شعر «معلم» را بايد در آراي «ابن عربي» جست وسري هم به «عين القضات» زد و درپي «سهروردي» هم روانه شد. افق فكري اين شاعر با متن شعرش چنان در آميخته كه اگر اين را درنيابي آن را از كف داده اي...»
با اين ديدگاه كلي شاعر چون «علي معلم دامغاني» مي خواهد با بهره گيري از واژه هاي معمولي و ساده در پي مكاشفه هاي ماندگار باشد:
ستاره سوخته آسمان كوي كه ايم
عزيز بي جهت عصر آرزوي كه ايم
به بزم حادثه خون مي چكد زناله ها
شكست سلسله عقده در گلوي كه ايم
شكسته ايم زصد جا به سنگ دشمن و دوست
به باده خانه افلاكيان به سوي كه ايم
بنابراين با زبان ساده، معمولي و عامه فهم نيز مي توان خالق آثاري خواندني شد وقتي به اين مهم فكر مي كنيم كه شاعر بايد شعري بسرايد و اين شعر ماندگار شود، زندگي كند، داراي مفاهيم و انديشه روشني باشد نيازي به پيچيده كردن تركيبات نيست يعني مي توان مشق زيباترين شعر را با ساده ترين واژه ها به تصوير نشست

فرامرز محمدي پور لنگرودي.

[ شنبه ۱٠ امرداد ۱۳۸۸ ] [ ٧:٠٧ ‎ق.ظ ] [ غلامحسین سلجوقی ] [ نظرات () ]
.: Weblog Themes By WeblogSkin :.
درباره وبلاگ

نويسندگان
شرکت های مهم

[ بیمه کوثر ] [ شهدا را یاد کنیم باذکر صلوات ]
بک لينک