با ستاره ها

معبودا، پاک پروردگارا، چه زیباست جلوه گاه جمالت و چه باشکوه است نمایشگاه جلالت. در حیرتم ای خداوند، آیا این منم که توفیق نظاره بر فروغ تابناک ملکوتی تو را دریافته ام و افتخار راز و نیاز در این ساعت با تو نصیبم گشته است. هم اکنون که روحم از میان قفس کالبد تن، فضای بیکران و زمان را زیرپا نهاده از دریچه بارگاهت که به دیدگانم گشوده ای همه هستی را در راز و نیاز با تو می بیند و طعم آزادی روح را از علائق سنگین بار مادیات می چشد...
اما وصیت ها و سفارشاتم به خانواده عزیزم: در راه خدا و اسلام و ایران تمام رنج ها و مصیبت ها و ناکامی ها را تحمل کنید که این ها زودگذر و تمام شدنی است ولی به پاداش این رنج ها و سختی ها و به نعمت های ابدی خداوندی خواهید رسید... در پایان به برادرم توصیه می کنم که ادامه دهنده راه من و شهیدان باشند و در این صورت محبوب خدا خواهند شد.
شهید محمد باقری

/ 0 نظر / 3 بازدید